Onbegrijpelijk...

Maar dit bruisende leven,
vol verlangens om forellen te gaan vissen, tweede Paasdag een mindervalidenfeestje te organiseren, enkele weken Turkije te gaan verkennen, maar zeker zijn radiomaken bij Lorali nooit in de steek te laten...
werd plots uit ons midden gerukt.

De eerste hulp tegen zijn visuele handicap,
vriend Laurent uit Lummen,
was er compleet stuk van
en schudde voortdurend verdwaasd in ongeloof het hoofd.
Toen het lichaam in de lijkwagen geschoven werd
groette hij nog steeds diep aangeslagen:
Jong, zaterdag gaan we niet vissen hé!

Veel woorden waren er niet meer nodig.

De radiodeuren afsluiten en even laten wachten op wat komen zal.

Tot vrijdagnacht zal radio Lorali
meetreuren, zonder presentaties, zonder programma's...
Dat is het minste wat we nog voor hem kunnen doen...
Hem enkele dagen de radio voor zich geven.
Voor zijn muziek waar hij nooit blind voor was...

Voortdurende telefoons gingen het afsluiten van de buitendeur vooraf.

Vaarwel Swa!
Waarom zo onverwacht?
Waarom zo vroeg?
Waarom nu?

banner